Fabryka J.Teichwelda i L.Asterbluma

  • Grunty pod fabrykę znajdowały się pomiędzy dzisiejszym pl. Wolności a linią kolejową. Właściciele, rozważając lokalizację fabryki, brali pod uwagę bliskość kolei żelaznej oraz rzeki — taniego środka transportu i surowca do produkcji fajansu;
  • Budynki fabryczne powstawały w szybkim tempie (wg. niektórych źródeł grunt zakupiono w czerwcu 1873 roku za 1650 rubli srebrem, a budowę zakończono w listopadzie). Właściciele chcieli w ten sposób jak najszybciej rozpocząć produkcję i uzyskać szybki zwrot z inwestycji;
  • 1873 — budowa fabryki przez Zygmunta Kuhfelda (główny udziałowiec), Dawida Czamańskiego, Izydora Szrejera i Bernarda Boasa oraz rozpoczęcie produkcji pod nazwą Włocławska Fabryka Fajansu;
  • 1874 — Zygmunt Kuhfeld i Ludwik Cohn stają się jedynymi właścicielami fabryki. Zakład zatrudnia 100 pracowników, w tym 25 zagranicznych;
  • Do 1880 roku bardzo dynamiczny rozwój fabryki i jej rozbudowa;
  • 1880 i 1881 — pożary niszczą znaczną część fabryki;
  • 1882 — fabrykę kupują Józef Teichfeld i Ludwik Asterblum, którzy posiadają już dużą fabrykę fajansu w Pruszkowie k. Warszawy. Nowi właściciele przebudowują obiekt, fabryka przyjmuje nazwę Włocławskie Fabryki Fajansu Teichfeld i Asterblum;
  • 1889 — właściciele starają się o założenie oświetlenia elektrycznego w fabryce;
  • 1913 — fabryka zatrudnia 350 robotników, oprócz fajansu produkuje także elementy dekoracyjne z majoliki;
  • 1918 — Teichfeld sprzedaje fabrykę spółce sześciu kupców. Fabryka zmienia nazwę na Włocławskie Zakłady Przemysłowe d. Teichfeld i Asterblum obecnie Mejer Nieszawski i Ska. Przed nowymi właścicielami stanęło zadanie znalezienia nowych rynków zbytu po utracie rynków rosyjskich (w roku 1921 w fabryce pracowało tylko 91 robotników);
  • 1939-1945 konfiskata fabryki przez III Rzeszę i połączenie jej z sąsiadującą fabryką Czamańskiego.
  • Fajans_1

     

  • Od roku 1945 obydwie połączone fabryki stanowiły Zakład nr 1 Włocławskich Zakładów Ceramiki Stołowej. W 1973 roku zmieniono nazwę przedsiębiorstwa na Zjednoczone Zakłady Ceramiki Stołowej. Wg niektórych źródeł fabryka po roku 1945 nosiła nazwę „Zakłady Fajansu im Rewolucji 1905 roku”.
  • W latach 70. XX w. nastała moda na tzw. "włocławki", czyli oryginalne wyroby fajansowe o niepowtarzalnych wzorach, projektowane przez artystów plastyków. Organizowano wówczas konkursy dla malarek — biennale, które były okazją do wykazania nieprzeciętnych umiejętności i uzdolnień artystycznych oraz dawały możliwość wykonywania autorskich projektów. Fabryka przestała produkować fajans w roku 1990. Bogata kolekcja fajansu znajduje się we włocławskim Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej, mieszczącego się ok. 300 m od inwestycji przy ul. Słowackiego 1a. Zbiory działu liczą 14 847 eksponaty (stan z 2004 r.), które dzielą się na dwie podstawowe kolekcje: kolekcję fajansu zabytkowego i kolekcję fajansu współczesnego. Wśród zbiorów dominują eksponaty wyprodukowane w fabrykach Teichfelda i Asterbluma oraz Czamańskiego — a tym samym w fabryce, która stanowi dzisiaj część Wzorcowni.
  • 8 grudnia 1981 r. fabryki fajansu zostały wpisane do Rejestru Zabytków nr 84/
  • telefon conferinta, afla mai. webcam-online-kurse, um und